Róża - plakat
Oglądaj  

Róża

2011, Polska
  Ocena: 8.1 / 10
Średnia 425 Głosów
Średnia ocena to 8.1 gwiazdek z 10.
Czas trwania 98 min
Gatunek dramat
Reżyseria Wojciech Smarzowski
Dystrybutor Monolith
Premiery kinowe Polska 03 luty 2012
Opis Lato 1945 roku. Tadeusz, były żołnierz AK, któremu wojna zabrała wszystko i niczego nie oszczędziła, wędruje przez Mazury. Dociera do wdowy po niemieckim żołnierzu, którego śmierci był
Podziel się
O filmie
Informacje podstawowe
Opis
Pełna obsada
Twórcy
Box Office
Nagrody
Strony internetowe
Spoleczność
Blogi
Forum
Recenzje użytkowników
Konkursy
Czytelnia
Recenzje
Minirecenzje
Wywiady
Artykuły
Imprezy i wydarzenia
Wpadki i ciekawostki

  Minirecenzje Róża

Żaden z polskich reżyserów robiąc film o tematyce okołowojennej nigdy nie zbliżył się choćby na kilometr do wizji, jaką roztacza przed widzami autor „Róży".

Wirtualna Polska , Grzegorz Kłos
Jak w przypadku każdego wielkiego filmu, „Róża" nie wyczerpuje się w jednym temacie, ale podejmuje kilka jeszcze innych, niezwykle ważnych. Jak choćby temat wojennego gwałtu i jego atawistycznego rozumienia.

Kino , Krzysztof Świrek
...„Róża" to coś więcej niż gra z konwencją czy nawet fragment bolesnej historii polskiej. To wybitne kino, pełne bólu, ale i wiary w to, że nawet wśród zgliszcz można zachować godność.

Newsweek Polska , Krzysztof Kwiatkowski
„Róża" Wojtka Smarzowskiego to dzieło rozdzierające – nie ma chyba lepszego określenia dla tego filmu.

Esensja , Konrad Wągrowski
Ale największą zaletą jego filmu, jak w "Domu złym", jest coś, o czym pisać najtrudniej. Ten dziwny, paraliżujący, metafizyczny błysk, od którego - przyznaję - cały czas nie mogę się uwolnić.

Co jest Grane? , Paweł T. Felis
Smarzowski nie daje nam takiej furtki bezpieczeństwa, nie pozwala poczuć się komfortowo, daje za to odczuć z całą mocą prawdziwość opowiadanej przez siebie historii.

Filmweb , Malwina Grochowska

  DyskusjeRóża Dodaj komentarz

Przepraszam, pomyliłem okno, Róża to wspaniały film.
Dodana 22.12.13 20:33
Fabularnie i dialogowo nudy na pudy, ale wizualnie cudowny i warto wielokrotnego obejrzenia.
Dodana 22.12.13 20:31
Anulka
mam mieszane uczucia ;( pokazanie polskiej historii praktycznie wyłącznie przez pryzmat zbiorowych gwałtów jako motyw przewodni i praktycznie jedyny w filmie to spore uproszczenie.... tak jakby dosłowne pokazanie gwałtów na kobietach podnosiło walor historyczny tego filmu. No cóż nasze rodzime kino zawsze lubowało się w tego typu ekranizacjach i może dlatego nikt nie chodzi do kina na polskie "dzieła". Dla mnie wielka nauka historii z tego nie wynikła ;(
Dodana 24.08.13 23:21
Kolejny świetny film Smarzowskiego i świetna rola pani Agaty Kuleszy.
Dodana 01.04.13 22:22
Ledwo żyję. Sielanka z "Samych swoich" skończyła się bardzo brutalnie.
Ten film jest szczery do bólu. Nazywany polskim westernem. I coś w tym jest.
Jednak rzeczywistość tuż po wojnie okazuje się bardzo okrutna i czarna. Smarzowski znów niepokoi, porusza, wstrząsa. Pokazuje różne ludzkie postawy. Od upodlenia po wielką miłość.
To ważna lekcja historii. Bez ogródek, zakłamania, moralizowania i pouczania.
Słyszałem takie historie od mojej babci. Teraz mam jednak wrażenie, że jej opowiadania były mocno ocenzurowane. Jedynie oczy mówiły całą prawdę.
Genialne role Dorocińskiego i Kuleszy. Cały film został znakomicie zrealizowany.
Warto obejrzeć. Poświęcić trochę czasu i uwagi.
To wcale nie było tak dawno, a niestety historia lubi się powtarzać. Ludzie są wciąż tacy sami.
Dodana 08.09.12 00:00
rickblaine81
Po obejrzeniu tego filmu jedna uwaga-pan Dorociński bardzo dobrym aktorem jest. Film trudny, wymagający skupienia, ale zawierający też elementy komediowe.Warto obejrzeć.Polecam.
Dodana 29.06.12 00:00
Mietushek
Inne opisy
Lato 1945 roku, tuż po zakończeniu drugiej wojny światowej. Tadeusz, polski żołnierz, któremu wojna zabrała wszystko i niczego nie oszczędziła, dociera na Mazury, na ziemie, które przed wojną należały do Niemiec, a po wojnie zostały przyznane Polsce. Odnajduje wdowę po niemieckim żołnierzu, którego śmierci był świadkiem. Mieszkająca sama w dużym gospodarstwie Róża przyjmuje Tadeusza chłodno, pozwala przenocować. Tadeusz odwdzięcza się za gościnę pomocą w obejściu. Róża, choć się do tego nie przyznaje, potrzebuje czegoś więcej - przede wszystkim ochrony przed szabrownikami, którzy nachodzą jej gospodarstwo. Stopniowo Tadeusz poznaje przyczyny jej samotności... Na tle krajobrazu wyniszczonego przez wojnę, gdzie nadzieja stała się narzędziem propagandy, między dwojgiem ludzi z odległych światów rodzi się miłość... niemożliwa?
zgłoś poprawkę
[opis dystrybutora kino]

Akcja filmu toczy się na dawnym pograniczu polsko-pruskim a także nawiązuje do wydarzeń z kampanii wrześniowej oraz Powstania Warszawskiego. Film ukazuje powojenne losy ludności mazurskiej na tle życia i tragicznych doświadczeń głównych bohaterów Tadeusza (Marcin Dorociński) żołnierza AK oraz chłopki Róży (Agata Kulesza), którzy ciężko doświadczeni przez wojnę starają się na nowo ułożyć sobie życie.
e-kon03

Tadeusz, były AK-owiec i uczestnik Powstania Warszawskiego, po śmierci żony postanawia zacząć życie od nowa. W swojej wędrówce trafia na tereny tzw. ziem odzyskanych. Poznaje tam Różę, samotną mazurkę, która udziela mu noclegu w ramach rewanżu mężczyzna oferuje pomoc w odminowaniu pola. Po jakimś czasie rodzi się między nimi uczucie, które zostaje szybko wystawione na ciężką próbę ówczesnych realiów. Opowieść o mało znanym epizodzie naszej historii oraz o tych dla których okropieństwa wojny nie skończyły się z dniem 8 maja 1945 roku.
Reynevan16
Dodana 11.06.12 00:00
Mietushek
Genialny scenariusz o powojennym prawie na Mazurach.Rowniez
genialna gra Agaty Kuleszy i Marcina Dorocińskiego.Prawie dokumentalny klimat tego arcydziela i cudowne zdjecia Piotra Sobocińskiego.Wszystko to zacheca do zerkniecia na kawalek naszej historii w powojennej PRL na Ziemiach Odzyskanych.
Polecam mlodym Polakom,ktorzy nic,albo prawie nic nie wiedza o
tamtych czasach.10/10.
Mietek Jakobs rocznik 1949
Dodana 11.06.12 00:00
Nelizka
Panie Smarzowski jest Pan Mistrzem!!! Film jest arcydziełem. Pozycja obowiązkowa dla każdego kinomana. Fakt historia jest wstrząsająca, poraża naturalizmem, a minimum słów w filmie potęguje tylko wszystkie emocje. Czapki z głów przed aktorami, bo łatwo nie mieli, ale opłaciło się, bo o tym filmie będzie się mówić jeszcze bardzo długo (oczywiście wśród miłośników kina, a nie zwolenników reżyserskich wygibasów np. pana Karwowskiego). Jak łatwo nam oceniać tamte czasy i jak łatwo zmienić nasze zdanie...
Dodana 18.03.12 00:00
Dobre, polskie kino... :-))) Polecam, ale nie pokornożercom !!!
Dodana 11.03.12 00:00