Falenicka Atlantyda

Opowieść o świecie, którego już nie ma, a który żyje w pamięci najstarszych mieszkańców Falenicy. Dowodem na jego istnienie są nieliczne zabytki ukryte pomiędzy nowymi budynkami oraz stare dokumenty i fotografie czekające jeszcze na odkrycie. Przed I wojną światową Falenica była osadą drewnianych domów letniskowych. W czasie walk osada została zniszczona, jednak tuż po ich zakończeniu nastąpił szybki jej rozwój. W latach dwudziestych kwitł tu przemysł: huta szkła Józefa Nowotnego, cegielnia Sylikat Jana Szałasa oraz Tartak Najwera. Powstawały szkoły, kościoły i liczne sklepy. Zbudowano dwa kina: Wir i Bałtyk. II wojna światowa położyła kres świetności miasta. W latach 1939-1942 Niemcy utworzyli tu getto, a 6 tysięcy Żydów, dawnych mieszkańców tych okolic, zostało zgładzonych. Większość trafiła do Treblinki. Na dworcu PKP znajduje się pomnik upamiętniający tragedię tamtych dni.